| Nazwa projektu: | 160119 |
| Autorzy: | Agnieszka Zaborska-Jagiełło |
| Opis projektu: |
Projekt koncepcyjny toalety publicznej wolnostojącej w Tatrzańskim Parku Narodowym odnosi się z wielkim szacunkiem wobec tego szczególnego miejsca, jego bogatej natury i jednorodności historycznej tradycji budownictwa regionalnego. Bardzo szczegółowe wytyczne dotyczące kształtowania architektury na tym obszarze stanowiło duże wyzwanie do zaprojektowania nowoczesnego obiektu, niewyróżniającego się z otoczenia i nawiązującego do tradycyjnej architektury. Archetypy budownictwa tradycyjnego zostały przetransponowane w nowoczesne formy. Z daleka wydaje nam się, że widzimy starą chatę, jednak, gdy się zbliżymy okazuje się, że jest to nowoczesny obiekt spełniający współczesne wymogi technologiczne. Rozsunięte na 10 cm płaskie deski (o szerokości 20 cm) na elewacji przypominają układ zrębowy. W rzeczywistości pełnią funkcję żaluzji przesłaniających nowoczesne przeszklone płaszczyzny. Wielkie okna zostały „oprawione” w grube ramy z beli drewnianych nawiązując do tradycyjnego sposobu konstruowania otworów okiennych i drzwiowych. Wystrój wnętrza nawiązuje do izb chałup, które są bielone, a na ścianach wiszą malowanki na szkle oraz tradycyjne chusty. Ściany wykończone są białymi płytkami ceramicznymi. Tę surową biel przełamują kolorowe pasy ceramiczne wykorzystujące popularne motywy stroju góralskiego (damskiego i męskiego). Również na drzwiach widnieje ten sam powiększony znak. Obiekt został zaprojektowany jako całoroczny, o powierzchni użytkowej 52 m² i całkowitej powierzchni zabudowy 90 m². Projekt jest zgodny z wytycznymi dotyczącymi kształtowania architektury na terenie TPN oraz zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony przyrody i środowiska. Układ funkcjonalny toalety jest bardzo prosty i czytelny. Podział na cześć damską i męska nawiązuje do dwuizbowości chałup. Po środku znajduje się część techniczna wraz z toaletą dla niepełnosprawnych. Do budynku prowadzą dwa wejścia w rozciętym dachu. Zlokalizowane są od strony placu, co wydaje się najbardziej funkcjonalnym rozwiązaniem w tym miejscu. Konstrukcja budynku jest bardzo prosta i oparta na module, co pozwala na swobodna zmianę ilości kabin. Konstrukcja szkieletowa drewniana posadowiona jest na żelbetowej płycie. W budynku przewiduje się rozwiązania energooszczędne, wspomagane alternatywnymi źródłami energii. Sposób konstrukcji obniża koszty eksploatacyjne oraz zanieczyszczenia emitowane do otoczenia. W pomieszczeniu technicznym znajdują się urządzenia wspomagające system ogrzewania wody poprzez zastosowanie na połaci dachowej kolektorów słonecznych. Stopień nachylenia dachu oraz jego izolacja pozwala w stu procentach wykorzystać promienie słoneczne zimą i skutecznie ograniczyć nasłonecznienie latem. We wnętrzach stosowanie wyłącznie energooszczędnych urządzeń: żarówek, detektorów ruchu, kranów z ogranicznikiem natężenia przepływu wody itp. Woda deszczowa może być gromadzona w specjalnej cysternie wkopanej w grunt niedaleko budynku, i służyć do obsługi toalet, co pozwoli na oszczędzenie wody pobieranej z rurociągu. Ogrzewanie elektryczne, w części podłogowe. Umywalka QUATRO K61460 Miska ustępowa IMPULS K03100 Pisuar ALEX 66000 |
| Galeria projektu: |