TOALETA PUBLICZNA W TATRZAŃSKIM PARKU NARODOWYM
X KONKURS SANITEC KOŁO NA ‘PROJEKT ŁAZIENKI 2008’ PROJEKT KONCEPCYJNY TOALETY PUBLICZNEJ WOLNOSTOJĄCEJ W TATRZAŃSKIM PARKU NARODOWYM
Opis techniczny
Podstawowe dane techniczne
-powierzchnia zabudowy 74.5m2 -powierzchnia użytkowa 65.3m2 -gabaryty długość 16.3m szerokość 5.5m -wysokość budynku 6.5m
1. Opis ogólny.
Tatrzański Park Narodowy to z pewnością jedno z najpiękniejszych miejsc w Polsce nic więc dziwnego że od dawna jest w sposób szczególny chroniony. Proponowana koncepcja zarówno w zakresie formy jak i struktury funkcjonalnej jest stara się szanować tę tradycję. Zewnętrznie obiekt w czytelny sposób nawiązuje do utrwalonych wzorców kształtowania architektury na Podhalu. Z założenia budynek toalety nie powinien się wyróżniać, powinien być neutralny dla swojego otoczenia. W koncepcji zastosowano formę prostą, która jest syntezą tradycji zakopiańskich. Bryła została zamknięta nisko schodzącym dachem, zakończonym tuż nad ziemią, co ukrywa posadowione na gruncie ściany, dając całości wrażenie lekkości. Zamysłem organizacji struktury wewnętrznej jest idea budynku w budynku. Jest to podyktowane koniecznością dostosowania założenia do wymogów T.P.N., oraz stworzenia nowoczesnego energooszczędnego i w pełni funkcjonalnego obiektu. Założenie takie pozwala na realizację ekologiczną, nowatorską w łagodny sposób wpisującą się w dostojny górski krajobraz.
2. Obiekt Toaleta została zaprojektowana jako budynek wolnostojący, niepodpiwniczony, całoroczny. Obiekt pomyślany jest tak aby w sposób optymalny pogodzić wytyczne kształtowania architektury na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego z zasadami energooszczędności. Strukturę budowli tworzą część zasadniczą w postaci 2 niewielkich budynków o konstrukcji zrębowej i przekrycia w postaci 2 spadowego dachu ( kąt dachu- 54 stopnie), pomiędzy nimi znajduje się pustka powietrzna- bufor cieplny. Rzut obiektu nawiązuje do tradycyjnych regionalnych planów budynków, do toalet prowadzi sień, zaprojektowana na przestrzał co zapewnia odpowiednią wentylację pomieszczeń. Wnętrze toalet jest zainspirowane tradycyjną konstrukcją zrębową, oraz krajobrazem Tatr. Przeważa tu drewno w naturalnych barwach uzupełnione betonem i stalą.
2. Konstrukcja
Budynek toalety zaplanowano zgodnie z wytycznymi T.P.N., ściany posiadają konstrukcję zrębową. Dach w konstrukcji tradycyjnej. Połacie dachu pod kątem 54 stopni, kryte gontem drewnianym.
3. Instalacje
Obiekt został zaprojektowany jako budynek energooszczędny. Skonstruowany jest tak aby nie pobierał energii z zewnątrz. Bufor cieplny pomiędzy zasadniczą częścią budowli tj. budynkami, w których znajdują się toalety i pomieszczenie techniczne, a zewnętrzną powłoką- dwuspadowym dachem zapewnia komfort cieplny we wnętrzu. Pustka powietrzna znakomicie izoluje, może również z powodzeniem wspomagać instalacje ciepłej wody użytkowej ( c.w.u. ). Jest to skutek akumulacji ciepła w pokryciu dachu- nagrzewany gont oddaje zgromadzone ciepło ogrzewając powietrze wewnątrz buforu. Ciepło to może służyć do ogrzewania za równo wnętrza jak i c.w.u.. Do zapewnienia odpowiedniej temperatury c.w.u. powinna zostać włączona pompa ciepła np. z przewodem obiegu wody ( czy innego medium jak glikol) w zespole studni pod obiektem- wymiennik pionowy zatapialny, lub kolektor poziomy. Energia elektryczna. Projektowany obiekt będzie miał niewielkie zapotrzebowanie na energię elektryczną. Oświetlenie zostało oparte o technologię LED ( lub OLED). Do zapewnienia niezbędnej ilości energii wystarczy 1 bateria słoneczna, moduł PV ( polikryształ ). Moduł ten powinien być odpowiednio duży. W prezentowanej koncepcji został zaproponowany jako element akcentujący wejście do toalet. Alternatywą dla tego rozwiązania może być zespół modułów fotowoltaicznych w postaci płytek z kryształu amorficznego układanych w płaszczyźnie pokrycia dachu, pośród klepek gontu. Zaletą systemu opartego o kryształ amorficzny jest możliwość dowolnego niemal kształtowania samej płytki dając jej na przykład formę klepki gontu, odpowiednią barwę, czy pewną transparętność.
|